دیوان منوچهری دامغانی

99. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 107 شامل: چکامه‌ها، مسمط‌ها، سه غزل، قطعات و دوبیتی‌ها، دارای 2900 بیت شعر است؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: ابراهیم، تا: 23 ربیع الثانی 1293ق، به دستور لقمان دوران میرزا حسام الدین پسر جالینوس زمان میرزا محمد حکیم باشی شیراز؛ محشی در گزارش واژه‌های دشوار و شناساندن نام‌های تاریخی و جغرافیایی و تفسیر اصطلاحها با امضاء «12»؛ مجدول؛ نسخه پیش از این در کتابخانه تیمور تاش بوده؛ کاغذ: ترمه سفید، جلد: تیماج سرخ، 117گ، 13 سطر (7×14)، اندازه: 13/5×20/5سم [ف: 2 - 70]