دیوان منصور

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 9093-60/33 آغاز: هست طغرای نامه نام خدا ×× به از این نیست نامه را طغرا / بی نم فیض او نمی‌روید ×× سرو از باغ و لاله در صحرا غزلیات و رباعیات شاعری است با تخلص «منصور» با چند ماده تاریخ فوت، شاعر در سده دهم هجری زندگی می‌کرده و در پایان دیوانش تاریخ وفات و تولد چند نفر را بیان کرده است، در الذریعة (9: 1108-1109) چند شاعر با تخلص منصور ذکر شده ولی شاعر دیوان حاضر با هیچکدام از آنها تطبیق نمی‌کند؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالکریم رشتی، تا: پنج‌شنبه 21 ربیع الثانی 1223ق؛ 71گ، 13 سطر، اندازه: 12×20سم [ف: 4 - 1943]