دیوان ملک قمی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8905/5 آغاز: این قصیده ایست مسمی به پنج اربعین مبنی بر مواعظ سره و نصیح گزین بنعت حضرت مصطفی و منقبت ائمه هدی و مذیل بنام صورت لطف آله ابراهیم عادشاه: ناله شد دستیار کامد کار ×× گریه شد کارگر که آمد یار / باز بی چیز بودن از هر چیز ×× کار بیکار نفس بیهده کار؛ انجام: بهر یوسف کوره آوردی به از دیدار او ×× کو جلای دید ده كآيينه دربار منست / خاطرم از مدح ابراهیم عادلشه گلست ×× بذله سنج هشت جنت مرغ گلزار منست. قصاید؛ 42گ (67پ-108پ) [ف: 29/1 - 290]