دیوان مظهر همدانی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8831/3 آغاز: قصیده درمدح علیا حضرت فاطمه معصومه علیها سلام. چه زیبا می‌خرامی ای بت شنگول بی پروا ×× عجب دارم ز چشمی کاز تو باز افتد به دیگر جا / نگاه از چشم مکحولت برون ناید ز مخموری ×× بلی مخمور نتواند سخن پرداخت بی القا؛ انجام: بتا به صفرای غم قند لبت بر فزود ×× مگر به خطر سخن چاشنی از مر کنی / بر غم مظهر دواست که چون تو جانانه ای ×× بر من و بر کاینات ناز و تکبر کنی. شامل قصاید، مسمطات و غزلیات؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: حسن مصاحبی متخلص به حیرت، تا: جمعه ذیقعده 1385ق؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: مقوا، 125ص (90-214)، 18 سطر (10×16/5)، اندازه: 18×22/6سم [ف: 29/1 - 71]