دیوان مظهر

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4618 آغاز: خلوتگه غیب ازلی شهر شهود است ×× یک نقطه ازین دایره در قوس صعود است؛ انجام: تا ببوسد پای سروش ماه رخ افروخته ×× تا بیند روی ماهش سر و قد افراخته غزلیات است بی ترتیب تهجی؛ خط: شکسته، نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ با اصطلاحات و خط‌خوردگی‌های فراوان؛ کاغذ: فرنگی، جلد: میشن قهوه‌ای، 92گ، 12 سطر، اندازه: 15/4×21/3سم [ف: 2 - 352]