دیوان مظلوم

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/66 آغاز: نگارا نازنینا مهر چهرا شام دوشینم ×× ... (؟) آشنا یا صبحدم گیرم ببالینم؛ انجام: ز من شنو خواهی ار دیو بزندان کنی ×× نوبت می‌در گذشت دولت وافور شد. اشعاری است با عنوان «من کلام آقای آقا میرزا محمد علی روضه خوان متخلص بمظلوم معلوم» که مقدار قابل توجهی هم هست. یکی از قسمت‌های این اشعار مسمطی است در صفت افیون، نام و نشان این سراینده در منبعی به دست نیامد. از وی در یک موضع دیگر یعنی ص 506 نیز غزلی آمده است به مطلع: «چه در جهان نکویی به دلبران همه شاهی ×× چه باشد ار بخری بنده ای چه من به نگاهی»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 8ص (227-234 و 506)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 336]