دیوان مطلع مازندرانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14088 آغاز: قصاید: در کعبه کوی رشک مینوست ×× در خاک بود خدود کونین / مسجود ملائکی چو آدم ×× بهر تو بود سجود کونین؛ انجام: قصاید و دیوان: این بز که بود مکان او بر درگاه ×× خود صورت اوست گاه دیدن جان کاه / از رایحه منتن او بر افواه ×× لا حول و لا قوة الا بالله مسوده کلیات اشعار شاعر با تخلص «مطلع» که از مردمان مازندران و از شعرای عصر فتحعلی شاه قاجار بوده است. نسخه شامل است: الف: غزلیات به ترتیب حروف تهجی، آغاز: «اگر به جلوه درآری جمال زیبا را ×× کنی ز جلوه مسخر تمام دنیا را / عجب ز ناوک چشمان فتنه انگیزت ×× که کرده صید همه وحش و طیر صحرا را»، ب: قصاید و ترکیب‌بندها و رباعیات، در لابه‌لای قصاید، غزلیاتی به صورت نامرتب به چشم می‌خورد. در این بخش قصایدی در این موضوعات مندرج است: مدح امام علی بن موسی الرضا (ع)، توحید باری، مدح امیرالمؤمنین (ع)، مدح شهر قم و ذم اهل آن، قصیده در قتل ایلچی روس در سال 1244، قصیده وبائیه در شکایت از وبای ری در سال 1246، مرثیه ابی عبدالله الحسین (ع)، قصیده تفرجیه در مدح حضرت پیامبر (ص)، دوازده بند در مرثیه حضرت سید الشهداء (ع) با این مطلع: «اندوه و شور و ولوله در خلق عالم است ×× و آفاق را خضاب به خون رخ ز ماتم است»؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ بی‌تا؛ در متن و حاشیه، بعضی از اشعار خط خورده و تغییر داده شده؛ در اول نسخه فهرست اشعار و یک صفحه در شرح حال شاعر و دیوانش آمده؛ جلد: تیماج زیتونی، 231گ، 15 سطر، اندازه: 16×23سم [ف: 38 - 112]