نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/148504
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 8177/89

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
نامشخص
تاریخ کتابت:
نامشخص
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 3 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نامشخص
تعداد برگ و سطر:
13 برگ • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« آورده‌اند که روزی از روزها خاطر عبدالله خان از جانب مشفقی چیزی ملال آکند گردید. میخواست که ... منظومه: بنام آنکه نامش قوت جان شد قوت دلها ×× زبان طفل از لطفش بجوف مهد شد گویا »

انجام نسخه

« هر آنکس این مخمس بیند و در هر کجا خواند ×× چه باشد در زمان با فاتحه یاد آورد ما را. [رقم:] تمت یافت صد یک بند زیر تیغ مشفقی تمت تمت تمت تمت. مخمسی طولانی در صد و یک بند است که قبل از آغاز آن، دو صفحه با عنوان «باعث ایجاد صد و یک بند مولانا مشفقی» دارد. در این قسمت آمده که مشفقی از بیم جان و به اجبار عبدالله خان، آن را بداهتا در راه زیارت بهاء الحق و الدین [ظ: نقشبند] ساخته است »
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• رقم:
• ظ: نقشبند
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 15 • صفحه 862 • ردیف 3
متن فنخا:
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8177/89 آغاز: آورده‌اند که روزی از روزها خاطر عبدالله خان از جانب مشفقی چیزی ملال آکند گردید. میخواست که ... منظومه: بنام آنکه نامش قوت جان شد قوت دلها ×× زبان طفل از لطفش بجوف مهد شد گویا؛ انجام: هر آنکس این مخمس بیند و در هر کجا خواند ×× چه باشد در زمان با فاتحه یاد آورد ما را. [رقم:] تمت یافت صد یک بند زیر تیغ مشفقی تمت تمت تمت تمت. مخمسی طولانی در صد و یک بند است که قبل از آغاز آن، دو صفحه با عنوان «باعث ایجاد صد و یک بند مولانا مشفقی» دارد. در این قسمت آمده که مشفقی از بیم جان و به اجبار عبدالله خان، آن را بداهتا در راه زیارت بهاء الحق و الدین [ظ: نقشبند] ساخته است؛ 13گ (150ر-163پ) [ف: 27/1 - 423]