دیوان مریض کرمانی

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 18071 آغاز: زیبد اگر که رشک برد گلشن ارم ×× بر این جهان که شاه جهان زد بوی قدم؛ انجام: روشنائی رفته از چشمم برون از مرگ اکبر ×× رحمی آخر بر من و این دیدهای اشکبارم از شاعری با تخلص «مریض» معاصر مظفرالدین شاه که در کرمان و خراسان زندگی می‌کرده است. نسخه شامل مخمسات و غزلیات و قصاید و مثنوی در سوگ ائمه و در وسط نسخه داستان توبه یک جوان گناهکار به نثر و غزلی از صائب و اشعار مناجات گونه است و نیز قصایدی از ظهیر فاریابی در ده برگ افزوده شده است. در ادامه قطعاتی در مدح مظفرالدوله، در تاریخ بنای حسینیه و ساعی آن سید مداح یزدی در کرمان، تاریخ ورود سپه سالار اعظم به شهر طوس در سال 1322ق در هجو حکیم خراسانی، تضمین غزل حافظ، قطعه‌ای به نثر در تولد حضرت رسول (ص) ضمیمه می‌باشد؛ خط: نسخ و نستعلیق و شکسته، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ واقف: محمد تقی ادیب نیشابوری، مهر 1370؛ کاغذ: حنایی و شکری روسی، جلد: تیماج عنابی، 137گ، اندازه: 16/5×21/5سم [ف: 17 - 227]