دیوان مدحی شوستانی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1122/5 آغاز: گفت روزی به مناجات کلیم ×× کای جهان دار خداوند حکیم / بر دلم روزن حکمت بگشای ×× عدل در صورت ظلمم بنمای / گفت تاتو یقینت نبود ×× طاقت دیدن اینت نبود مثنوی است، گویا از مدحی شوستانی. داستانی است در شرح حقیقت عدل ظلم نما؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 3ص (21-23) [ف: 3 - 566]