دیوان مداح

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4246 آغاز: هو الموفق. کتاب واضحة الحقيقة فی ذات و صفات و نعت و مدح و حدیث و پند و نصیحت و امثال آن. بسمله. ای آنکه هر که کرد بنام تو ابتدا ×× در هر سخن بخواهش یا ... (پاره شده) / گر ذات اقدس تو نگفتی صفات تو ×× کس را نبود قدرت گفتن ... (پاره شده) / هر چند گر نه لطف تو شامل شدش بحال ×× سید کجا و آمدنش اندرین سرا؛ انجام: چو این زن یکی بهتر از صد هزار ×× درین در چو تو مرد بی اعتبار / نباشد ز گفتار حاصل مراد ×× برو سیدا کسب کن اعتقاد از سید رضای مداح پسر حاجی سید حسین تهرانی عطار مشهدی که در کابل می‌زیسته ولی شیعی اثنا عشری بوده است، غزل است به ترتیب تهجی با تخلص «سید» و یکی از غزلهای یائی آن در پاسخ ملا مقبل است و به خواهش ملا محمد حسین ذاکر سروده شده سپس قصیده است و مخمس و مثنوی در ستایش امامان و نجف و کربلا و طوس و معجزنامه پیامبر و علی؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1219ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 86گ، 12 سطر (9×15)، اندازه: 14×20سم [ف: 13 - 3236]