دیوان مخفی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/57 آغاز: باده نوش جان کن شه خون عاشقان نوشی ×× بعد ازین چسان با او می‌توان زدن جوشی غزلی از شاهزاده خانم مشهور هندی که مادرش دختر شاه نواز خان ایرانی بود. از وی در صفحات 508 و 509 نیز قصیده‌ای هست با عنوان «من کلام مخفی است» که در بخش مربوط به اشعار نسوان قرار دارد، نیز ابیاتی در ص 510؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: نازک کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 4ص (145و 508-510)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 333]