دیوان محمود قاجار

12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7291 آغاز: پیچش زلف کشیده خط مشکین بر رخ ×× نرد عشق است تو رسوای بخر و هوش نباز / گشت پنهان رخ دلبر بزنم چاک به جان ×× تا که روحم کند از جسم نحیفم پرواز؛ انجام: مرده را زنده نماید به سخن هر که چو من ×× زان لب روحفزا نکته ای آموخته است / آتشی حسن نمود ... بر مشکل محمود ×× زان سبب آتش اندر دلش افروخته است خط: نستعلیق شکسته زیبا، بی‌کا، تا: بی تاریخ؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول مذهب؛ جلد: تیماج مشکی، 110گ، 6 سطر، اندازه: 8×13سم [ف: 25 - 282]