دیوان محقق

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 677-4/147 آغاز: آمد بنوا ناقوس از ما مطلب ناموس ×× ما رند خراباتیـم هنگام دعا رقصیم / ... خوش آنکه محقق وش از جام ازل سرخوش ×× گه نعره زنیم از شوق گه بیسر و پا رقصیم؛ انجام: ناید محقق باورم کز کیست شوری درسرم ×× خواهم گریبان بر درم پیراهن ار نبود قبا / ای خلاصه دوران دقت خویش را دریاب ×× این دست هم دردم میرود زکف بشتاب غزلیات، مرجعات، قصاید، قطعات و رباعیات شاعری است با تخلص «محقق» و در جایی می‌گوید: «به‌جز علی که تواند گشود باب خلافت ×× که بیخلاف بداد باب علمهای محمد»؛ خط: نستعلیق و تحریری، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 171گ، 13 سطر، اندازه: 13×19سم [ف: 4 - 1935]