دیوان محجوبه

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6146 آغاز: سپاس و حمد خلاق جهان را ×× خداوند کریم مهربان را؛ انجام: به زلف پیچ پیچ تاب دارت ×× به چشم نیم مست پر خمارت / به لعل جان فزای آبدارت ×× که خواهیم جان و دل کردن نثارت محجوبه. غزل است به ترتیب تهجی و رباعی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کامل کرده نفیسی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 47گ، 19 سطر (10×16)، اندازه: 16×21سم [ف: 16 - 205]