دیوان مجرم مراغه ای

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14253/9 آغاز: یک شبی رفتم به سوی گلشنی ×× تا بجویم در گلستان همدمی؛ انجام: مجرما تا چند گویی این بخش ×× ختم گردان این سخن در انجمن / در حقیقت گفته ای این مثنوی ×× پیر استاد تو باشد مولوی مثنوی از او، در معراج حضرت رسول (ص). این معراج به نثر مسجع و مقفی و حاوی توحید و اظهار علاقه از جانب عابدی به معبود است، عبارات آن کمی شبیه به عبارات خواجه عبدالله انصاری و در آن از راز و نیازهای عاشقانه مطالب مفصل یافت می‌شود صفات و الطاف الهی بوجه بسیار زیبا مورد بحث قرار گرفته است. تذکر: انتساب این رساله که به نام بحر طویل می‌باشد، به مجرم مراغه‌ای مورد تردید است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول محرر؛ جلد: تیماج مشکی، 1گ (153ر- 154پ)، 14 سطر، اندازه: 18×31سم [ف: 38- 366]