دیوان گیتی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7997 آغاز: دوش بدم از جفای چرخ ستمکار ×× خون چو شفق جاریم ز دیده خونبار / گه متحیر چنانکه اختر و ثابت ×× گه متحرک چنانکه کوکب سیار؛ انجام: یاد تو بر فراز تر از گردون ×× خصم تو پایمال تر از افسر / چه دیدم آن مه رویت دلم شد ×× به شوخی ... دل را ... شامل غزل، قصیده، قطعه، مطایبات و پاره‌ای مطالب راجع به معاصرین شاعر می‌باشد. اشخاصی را که شاعر نام آنها را آورده، عبارتند از: سلطان عصر خود (ناصرالدین شاه)، میرزا سعید خان وزیر امور خارجه، نظام العلما و بعضی از افراد عادی مانند میرزا مهدی و اسماعیل سمسار (که خیابان مولوی فعلی که قبلاً اسماعیل بزاز خوانده می‌شد به نام او بوده)، قطعه‌ای درباره سبزه میدان و حمام سردار، نکوهش مظالم نظام العلما درباره جلوگیری از آب، قریب هشتصد بیت؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: پارچه، 65گ، 6 سطر چلیپایی، اندازه: 8/5×17سم [ف: 26 - 484]