دیوان گلبن

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 801 آغاز: پس از بسمله. ذکر است در سحر گه مرغان خوش نوارا ×× هات الصبوح حيوا يا ايها السکاری / ممکن بود پیامی درد هر کیمیا را ×× امامجال کاری است می‌جوئی اروفارا؛ انجام: پاک جانی که به دل مهر نگاری دارد ×× هر که در کوچه و میخانه گذاری دارد / گلبنا مسئله کشفی است نه درسی بگذر ×× چند گوئی که گل از بهر چه خاری دارد غزل است «به ترتیب تهجی» و رباعی؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج سبز، 290گ، 15سطر (9×13)، اندازه: 13×20سم [سنا: ف: 2 - 63]