دیوان کوزه کنانی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1202/89-طباطبائی آغاز: ای نکرده روی دل در مقبلان ×× ای چو من از زندگی بی حاصلان / ای به کوی بندگی نابرده پی ×× از سبوی زندگی ناخورده می ... / از چه ای بر عیب مردم پرده در ×× اندکی در کار خود بگشا نظر؛ انجام: تن ترا زندان و هستی دام شد ×× زین دو کار ندگیها خام شد مثنوی در پند و اندرز؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 1ص (74ر) [ف: 23 - 740]