دیوان کوثر

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 341 آغاز: بسمله، الحمدلله الذی کشف عن جماله حجاب الجلال و خلص المخلصين العارفين بنوره عن ظلمات الضلال و استنار قلوبهم حتی و صلوا فی انتهاء المقام الوصل و الایصال و الصلوة و السلام علی؛ انجام: از سائل بیوقوف و بیخبر ×× قلب بی آرام و دائم در سفر شامل: شرح این بیت حکیم سنائی است: «عارفان در دمی دو عید کنند ×× عنکبوتان مگس قدید کنند»، این شرح در جواب فتحعلی شاه قاجار است که معنی آن را استفسار کرده بود، غزلیات حاجی ملا رضای همدانی، یک مثنوی عارفانه، یک قصیده که حرف آخر قافیه آن «نون» است، کتاب باز مثنوی عارفانه دیگر؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13، جا: تهران (احتمالاً)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، 88گ، 15 سطر (7×14/5)، اندازه: 14/5×21/5سم [ف: 1 - 333]