دیوان کمال خجندی

24. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9084/1 آغاز: برابر؛ انجام: لب تو آفریده از جان است ×× آفرین خدای بر جانت / زاهد انگشت می‌کند و چو کمال ×× گر چه شیرین لب است دندانت خط: تعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ مجدول، بین اشعار عبارات مختلفی برای متمایز کردن آنها نوشته شده است از جمله «وله»، «ایضا له»، «و من افکار»، «و من امنشاته»، «و من واردات ذهنه»، «ومن کلامه»، «ومن مخترعاته»، «و من نتایج افکاره»، «و من ابکار افکاره»، «و من نتایج انفاسه»، مصحح، یادداشت مهدی بیانی که در 2 خرداد 1331ش در تهران نسخه را به جعفر سلطان القرایی هبه کرده، با پیشانی مذهب و مرصع به سبک تیموری؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی، جلد: میشن تریاکی، 45گ (1پ-45ر)، 29 سطر (16/1×24)، اندازه: 23/2×31/3سم [ف: 29/2-724]