دیوان کلیم کاشانی

81. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5518-27/188 آغاز: بگویش چون رسی ای اشک از همخانه یادی کن ×× بیاد آستان او دهی جاروب مژگانرا / علائق لازم این نشأه باشند بلکه نیت هم ×× که بی زنجیر نبود رونقی زندان شاهانرا؛ انجام: بخت بی سرمایه ما را رایگان از دست داد ×× مفلس آب خضر اگر بفروشد ارزان می‌دهد / گرچه بدسودائیش یک دل بکس واپس نداد ×× هر که دارد دل بان زلف پریشان می‌دهد غزلیات از قافیه (نیمه الف تا نیمه دال)؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوا، 71گ، 15 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 4 - 1927]