دیوان کلیم کاشانی

63. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14690/1 آغاز: گل دگر از خانه چشمم قدم بیرون نهی ×× ز آستانت ... بردم آنجا پاکدامن؛ انجام: حرفی که ز سعی خویش بستم این بود ×× کاسودگی کاهل از دستم رفت / سپس تاریخ فوت کلیم در این چهار بیت درج شده: دم پسین ز ابوطالب کلیم شنیدم ×× که گفت بلبل دستان زن قصو بهشتم / مناقبی که به مهر علی نوشت خیالم ×× بحسن شاه هر لفظ اوست حور بهشتم / مرا چو بیم زنیران در و ظلمت دوزخ ×× ز بهر شاه ولایت تمام نور بهشتم / بهشتی از سنه تاریخ فوت او چه طلب ×× بخوابش آمد و گفتا کلیم طور بهشتم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1251ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج تریاکی، 111گ (1ر-111ر)، 14سطر، اندازه: 15×20/7سم [ف: 41 - 161]