دیوان کلیم کاشانی

38. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5819-29/159 آغاز: تهمت رحمی به خود بگذاروخون من بریز ×× می‌توان با خون من شستن گناه خویش را / جاده نتواند به گرد جلوه شوقم رسید ×× زین سبب گم می‌کنم هر لحظه راه خویش را؛ انجام: مذهب بنده و‌آزاد همین یک حرف است ×× چیست آزادی کونین سبکباری دل / عشق چون تیغ کشد بر دل بیچاره کلیم ×× کیست جز داغ که آید به سپر داری دل خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول سه ستونی مذهب؛ جلد: مقوای سفید، 36گ، 12-16 سطر چلیپایی سه ستونی، اندازه: 9×17سم [ف: 4 – 1927]