دیوان کلیم کاشانی

14. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 247 آغاز: ز بس که شوق ثنایش بحرفم آوردست ×× زبان من چو جرس بی مخاطبی گویاست حدود 8000 بیت؛ بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام (برگ‌هایی از اول دیوان که شامل بخشی از قصاید بوده و برگ‌هایی از آخر که شامل برخی از رباعیات بوده، افتاده)؛ ظاهراً در زمان خود کلیم نوشته شده، بر کنار بخش غزلیات، غزلیاتی در زیر عنوان راقمه کلیم که می‌رساند به خط خود شاعر می‌باشد نوشته شده و با خط اصل نسخه مغایرت دارد، مجدول، یادداشت اعتضاد السلطنه به سال 1289؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج، 256ص، 17 سطر، اندازه: 11×19سم [ف: 2 - 660]