دیوان کرمانی

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1901 آغاز: مراست درد دلی پی برده بر گفتار ×× که سنگ خاره اگر بشنود بگرید زار؛ انجام: ز نظم من به ثنای تو روی مه را مهر ×× بخامه زر خود کرده باد نقش و نگار قصیده رائیه است؛ خط: نستعلیق عالی، کا: عماد الحسینی، بی‌تا؛ چنین به نظر می‌رسد که در رقم این نسخه دست برده شده و به طور کلی رسم الخط قدیمی‌تر از خط عماد الحسینی است، مجدول، باکمند، دو صفحه اول متن و حاشیه مذهب منقش مرصع بسیار خوب، یک سرلوح و یک کتیبه مذهب مرصع ممتاز، یک سرفصل مذهب منقش مرصع؛ مهر: میرزا مهدیخان نادری؛ کاغذ: قطعه بخارایی، جلد: مقوای روغنی بوم گل ماشی، 18ص، 10 سطر، اندازه: 15/2×23سم [ف: 4 - 962]