دیوان کاشانی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4297 آغاز: بسمله. ابیات تشير الى مراتب السير الى الله نظمها السالک الى الله الصمد حبیب الله بن علی مدد سنة 1279: ای یار ز جز تو من بریدم ×× از انس چه وحشیان رمیدم؛ انجام: نباشد حاصلی جز قیل و قالش ×× ندارد عاقبت سودی بحالش / باینجا ختم شد اشعار سالک ×× بسی گلها است در گلزار سالک / بروز اول ماه محرم ×× باین اشعار من آغاز کردم / بروز دهم این ماه گلزار ×× تمام آمد بعون رب مختار شامل: ترکیب‌بند در توحید و منقبت، ساقی‌نامه که در پانزده سالگی سروده در هشت شعله، تضمین شعر شیخ بهائی، ساقی‌نامه سروده ذیحجه 1286، تنبیهات الغافلین دارای دوازده تنبیه و عرفانی با دیباچه منثور، گلزار اسرار در توحید و کلام شیعی با داستان‌ها و مرثیه ها نزدیک دو هزار بیت؛ خط: نسخ، کا: محمد اسماعیل بن محمد رضا قاری کاشانی، تا: 1299ق تا 2 محرم 1304ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 136گ، 14 سطر (13×6)، اندازه: 11×19سم [ف: 13 - 3267]