دیوان کاتبی

11. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13486 آغاز: قصاید: ای گل آدم به خمر جان مخمر ساخته ×× خاک را کیمیای مهر تو زر ساخته / حکمتت از بهر قتل ماهی عقل و حواس ×× آب را در چشمه خورشید خنجر ساخته؛ غزلیات: آفاق پر صداست ز کوه گناه ما ×× کوه گناه چند بود سنگ ره ما؛ انجام: نسخه: گوید که به هر شهری آویخته ام شعری ×× شعر آنکه چنان گوید آویختش باشد / چو شد شه منوچهر را قتل واقع ×× دلم کرد تاریخش از جان گدایی دیوان قصاید و غزلیات شاعر است؛ خط: نستعلیق کهن، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: انجام؛ با کتیبه مذهب مرصع، مجدول مذهب؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 252گ، 14 سطر، اندازه: 8×16/5سم [ف: 36 - 444]