دیوان قطران

63. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 287 آغاز: بسمله و به نستعین. فغان من همه از زلف تابدار سیاه ×× که گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه؛ انجام: تا شود بالا خدنگ آئین ز شادی و سرور ×× تا شود قامت کمان آسا ز اندوه و غرنگ / باد بالا دشمنانش را ز اندوه چون کمان ×× باد قامت دوستانش را ز شادی چون خدنگ مشتمل است بر قصاید، غزلیات، رباعیات، که تقسیم‌بندی اشعار مرتب و منظم کتابت نشده و قبل از صفحه 196 افتادگی دارد؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ از چند نسخه استنساخ کرده، مجدول، کمندکشی زرین، با یک سرلوح مذهب مرصع متوسط؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، ناصر الدین شاه قاجار 1274، «بنده شاه محسن را احسان 1259»؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای روغنی بوم طلایی، 302ص، 15 سطر، اندازه: 15×23/5سم [ف: 4 - 287]