دیوان قطران

15. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10925 آغاز: چو بگشاید نگار من دو بادام و دو مرجان را ×× بدین نازان کند دل را بدان رنجان کند جان را / من از مژگان بیارایم به مروارید و مرجان رخ ×× چو از سی و سه مروارید بردارد دو مرجان را؛ انجام: زیرا که به خلق و خوی هر چیزی ×× از مردم این جهان جدا بودی / گردنده جهان به آسیا ماند ×× تو شاه چو قطب آسیا بودی خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ با سرلوح مزدوج مذهب مرصع نفیس و پرکار دقیق، مجدول مذهب؛ جلد: مخمل آبی، 26گ، 14 سطر (13×22)، اندازه: 19/5×29/5سم [ف: 20 - 501]