دیوان قطران

8. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5019 آغاز: فغان من همه از زلف تابدار سیاه ×× که گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه؛ انجام: باد بالا دشمنانش را ز انده چون کمان ×× باد قامت دوستانش را ز شادی چون خدنگ خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: ترمه سپاهانی، جلد: رویه کاغذ ابری، 135گ، 16 سطر، اندازه: 12×19/8سم [ف: 2 - 333]