دیوان قطران

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9156 آغاز: سرخ گل بکفت و زو شد باغ و بستان بابها ×× خلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها / بید را از باد بال سرو را از آب کش ×× مرغ را از لاله بستر مرغ را از نم نما؛ انجام: با چنبر صنوبر باشند کج و راست ×× نارنج و نار را ندهد کس برابری / بادا صنوبری تن یاران تو ز باد ×× وز رنج باد پت حسود تو چنبری کامل؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ ابتدای هر شعر کتیبه ساده مذهبی، با سرلوح مذهب و مرصع مزدوج نفیس از دوره قاجار، مجدول، کمندکشی شده؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: روغنی زیتونی مرغش، 12 سطر (8/5×14/7)، اندازه: 14/5×21/2سم [ف: 29/2 - 816]