دیوان القصاید

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1889 آغاز: بسمله. حمد ثنای بیحد و قیاس مرتب و مهذب از سپاس کبریائی را سطا و رواست ... اما بعد بر رای جهان آرای ارباب بصارت و بصیرت و راه پیمایان منزل حقیقت و طریقت پوشیده نماناد که این قصیده الاولی، بسم الله تعالی، الحمدالله الذی فطر الارض و السماء ×× او را سپاس شاید و ویرا سزد ثنا؛ انجام: الهی ببین سوی داعی ز رأفت ... نسخه اصل: در نزد حاج محمد علی متوسل - قم؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ افتادگی: انجام؛ مصحح؛ 311ص، 19 سطر [عکسی ف: 5 - 322]