دیوان قدسی مشهدی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 600 آغاز: شوق هر کس را که راه طلب سرمیدهد ×× گر درارد اول از پا آخرش سر میدهد؛ انجام: از گل شخص او به فرض رسته ×× در مانده به آب و گل شکسته قصایدی است که در نخستین آنها تخلص «قدسی» دیده می‌شود و ترجیع که در آن هم این تخلص آمده است و مثنوی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: سفید و سرخ فام، جلد: روغنی زمینه مشکی، 138گ، 16 سطر (6×16)، اندازه: 13×24سم [سنا: ف: 1 - 387]