دیوان قدسی

2. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5303/2 آغاز: بر ان سرم که کنم سرکشی ز تیغ جفا ×× چو شمع زنده سر خویش دیده ام در پا؛ انجام: که فصل گل جستم چرا شد معذوری (؟) ×× من عاشقم برداشتم چشم از بهار خویشتن خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ متن و هامش، مجدول، با یک سرلوح اکلیلی؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن آلبالویی، 44گ (213پ-257پ)، 16 سطر، اندازه: 14/8×25/5سم [ف: 8 - 279]