دیوان قاسم انوار

72. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7828/1 آغاز: چه آن می‌رود از حد سمک تا به سما ×× فاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا / نوبت هجر مطول شد و زاندازه گذشت ×× گر در این حال بماند دل ما واویلا؛ انجام: قاسمی یار آنکه این داد ×× هر که این داشت محض دین دارد / صلوات خدای بر احمد ×× بر روان صحابه امجد خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول مذهب مرصع؛ جلد: تیماج مشکی، 157گ (1ر-158پ)، 15 سطر، اندازه: 16×23سم [ف: 26 - 309]