دیوان قاسم انوار

53. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1030 آغاز: بسمله، درکوی بقا ایکه نیابی خبرم را ×× در ناصیه خنده گل بین اثرم را؛ انجام: هر دم شکند صورتم این معرکه بند ×× و انگاه بصورت دگر آرد باز ×× از روی مجاز ×× این لعبت باز در این دیوان ابتداء غزلیات شاه قاسم می‌آید و تا صفحه 178 این نسخه را فرا می‌گیرد و سپس از آنجا تا پایان کتاب اشعار متفرقه او یعنی مفردات و رباعی ها و مستزاد ذکر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 26 رمضان 1123ق؛ افتادگی: انجام؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: روغنی، بوم زرد گل و بوته نقاشی، 96گ، 14 سطر (8×13)، اندازه: 14×22سم [ف: 3 - 37]