دیوان قاسم انوار

52. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1825 آغاز: قبله جان من تویی گیل فرشته رنگ و بو ×× ماه سپهر مکرمت، سرو ریاض آرزو / نمیتوان خبری داد از حقیقت دوست ×× ولی ز روی حقیقت، حقیقت هواست ... به وقت رفتن «قاسم» مگر دریغ و بگو / که می‌رود به علی رغم خصم، دوست به دوست؛ انجام: تویی اصل و همه پنهان و پیدا ×× افعال و صفات ... (ناخوانا) خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: 1110ق؛ افتادگی: آغاز؛ رکابه‌دار؛ اهدایی: دکتر صادق کیا؛ کاغذ: نخودی، 105گ، 15سطر (6×11/5)، اندازه: 10/5×16سم [ف: 3 - 144]