دیوان قاسم انوار

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9118/5 آغاز: بیا ای عشق عالم سوز بی غم ×× قدم بر چشم من نه خیر مقدم / دلم از ننگ هشیاری ذلیل است ×× به یک جام رابش کن مکرم؛ انجام: به وصف شاهد آمد بلبل و گل ×× که چون هم شاهدی هم عین مشهود / تویی اصل همه پنهان و پیدا ×× به افعال و صفات و ذات و اسما ترجیعات؛ 4گ (158ر-161پ) [ف: 29/2 - 778]