دیوان فیض کاشانی

4. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13469/3 آغاز: کشور مازندران گوئی جهان دیگرست ×× از عجایبهای عالم جنگل این کشور است؛ انجام: فیض را آسوده دارد سایه اقبال او ×× سایه اقبال او لطف خدای اکبرست قصیده نیکو و زیبای تائیه‌ای است در 60 بیت، در وصف بلاد مازندران و در نخستین سفر مؤلف، به آن دیار سروده شده، فیض، قصیده ای نیز در مذمت آن دیار سروده، و در دومین سفرش به آن منطقه سروده شده؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج مشکی، 3گ (42-44)، 15 سطر (13×7)، اندازه: 19×12سم [ف: 34 - 186]