دیوان فوقی یزدی

14. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10379/4 آغاز: مرحوم فوقی از شعرای متین است، زبانش ×× با زمانه غدار کار ذوالفقار میکند؛ انجام: فوقی مستحق ز تو می‌طلبد زکوة کون ×× ای شه من تو هم بده کون بکواجکی بکی قصاید، غزلیات و مثنوی فرهاد و شیرین؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمادی الثانی 1287ق؛ کاغذ: الوان فرنگی، جلد: مقوایی با روکش مشمایی، اندازه: 13×20سم [ف: 9 - 311]