دیوان فؤاد

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10773 آغاز: سر حق جو بدن خویش سری باید کرد ×× واز ره دل به حقیقت سفری باید کرد / در مخلوق به روی از همه رو باید بست ×× سوی حق از همه سو باز دری باید کرد؛ انجام: تجلی طور کرد جلوه به وجهی لمیح ×× منعشقش طوریان گاه تجلی جمیع / چون نشناسد کسی در جلوات منیع ×× غیر علیم و بصیر مظهر حی و سمیع / ناظر وجه خداست چشم دل عارفین اشعاری عرفانی است با مدح پیامبر و امیرالمؤمنین علیه السلام در میانه آنها. با خواندن نسخه نشانی از مؤلف به دست نیامد. شامل قصیده و غزل و مسمط؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف (ظاهراً)، تا: قرن 14؛ جلد: گالینگور آبی، 23گ، 16 سطر (9/5×12/5)، اندازه: 10/5×17سم [ف: 20 - 313]