دیوان فغانی شیرازی

5. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 290/7 آغاز: مخروش فغانی که نوا گفتن عشاق ×× دلخواه جز آواز دف و چنگ نبودست؛ انجام: بنگر که چه سهو کرده باشیم همه ×× معشوق چنین بما و ما غافل از او دیوان غزلیات و رباعیات بابا فغانی، از حرف «تاء» به بعد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 979ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: دولت آبادی شکری، جلد: ساغری سبز، 91ص (456-546)، 16 سطر (7/5×14)، اندازه: 15×25سم [ف: 1 - 284]