دیوان فرهاد میرزا قاجار

1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2424/2 آغاز: معدوم شد زجور و جفا و ندوم ×× ای کاش می‌شدی همان معدوم؛ انجام: بروز جمعه دو چار و دو ماه زماه دهم ×× که سال سیصد الاده از هزار شده ابتدای این اشعار ترجیع‌بندی است در وصف مغاره‌ای که ناپلئون در پاریس ساخته است و سپس سه قطعه شعر که قطعه دویم آن در وصف ناصر الدین شاه و قطعه اول آن در شب بیست و چهارم رمضان 1287ق در وصف حضرت امیر علیه السلام پرداخته شده است و بعد از این سه قطعه قطعه چهارمی است که آن هم در وصف حضرت امیر است؛ خط: نستعلیق و شکسته، کاتب = مؤلف، تا: اواخر قرن 13، کاتب شاید فرهاد میرزا؛ با سرلوح مذهب، مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج قرمز، 14ص (33-46)، 11سطر (5×10)، اندازه: 10×16سم [ف: 5 - 567]