دیوان فرخی سیستانی

46. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4727 آغاز: نیلگون پرده بر کشید هوا ×× باغ بنوشت مفرش دیبا؛ انجام: شود دلیر بیاری خرد خود بعجب ×× شود سوار بشمشیر تیز خود مغرور قسمتی است در حدود هزار و چهار صد بیت؛ خط: نسخ، کا: ساعی، تا: قرن 14؛ طبع نظمی هم داشته و مثنوی کوتاهی در پایان نسخه از خود نگاشته که آغاز و انجامش این است: «شد تمام این نسخه دست کمترین ×× از برای سیف ملک و سیف دین / سیف ملکا ملک قلبم را گشا ×× زین غم و زین غصه ما را ده نجا»؛ واقف: نایینی؛ کاغذ: شکری فرنگی، جلد: تیماج جگری، 44گ، 18 سطر (8×15/5)، اندازه: 15×22سم [ف: 7 – 480]