دیوان عنوان نگار

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4332 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم ×× آمده نور دل امید و بیم / هم پی امید بود مستعان ×× هم بزداید ز دل او بیم جان؛ انجام: باز عنوان نگار شد از حق ×× صاحب اعتبار شد از حق از تقی عنوان نگار منشی دربار مظفری زنده در 1320 و 1332 است با تخلص «تقی» و در بیشتر شعرها تاریخ روز و ماه سال هم معین شده با اشاره به وقایع تاریخی زمان خود شاعر. چنین است عنوان‌هایی که در بالا صفحات دیده می‌شود: ترجمه سوره فطر، از فرمایشات حضرت، رقعه منظومه، به محضر رسایل، شجره منهیه و مذمت احتکار، مناجات، عرض توحید، خصایل مستحسنه، جذبات عشقیه، در تشکیل حرو ف، احوال فقیرزاده، مناجات عاجزانه، شکوی، نیابت نعمة اللهی، موقع فنا و توصیف وزارت جلیله، مقام طلب، توصیف وزیر داخله مرحوم، در موقع رمد عرض شده، در عزیمت خمسه، مثال، ترجمه فرمان ایالت مصر، اسلوب حکیم و مرثیه، معروضه منظومه، ترجمه سوره حمد، منظومه روز جمعه، تاریخ فوت شیخ، مهمانی انتظام السلطان، ورود سفیر انگلیس، تقاضا، رقعه منظومه، به آقای مجتهد، به فاضل، به آقا شیخ تقی، ترجمه دعای حضرت، اخوی، در تشکر، در فطرت، در تجارب ازمنه، در تجارب توحیدیه، شرح حال، توحید، هزل، تقی آباد، شرح حال فقیرانه، درویشی، تقدیر، عبرت، تفاوت امزجه، فوت بنده زاده، عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم، در تنظیم ترجمه نهج البلاغه، دعا، تاریخ تشکیل کابینه، بلی، تحقیق اثر کلام، اسامی سور، مناجات و شرح احوال، تظلمات منظومه، پریشانی حال، عرض احوال، توصیف شاهزاده، یاسای بوذرجمهر، موعظه حاج شیخ، عقیده، دقایق تاریخیه، سوگواری، ملاقات ابن ماجد، ترجمه، حکایات، هزل، خواتیم؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ در متن و هامش گویا از خود شاعر، با چندین یادداشت در درون جلد، یکی مورخ 28 جمادی الاول 1324، در صفحه آخر هم شعرهایی است به همین خط و باید از خود شاعر باشد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 161گ، 17 سطر (4×12)، اندازه: 10×17سم [ف: 13 - 3282]