دیوان عمید

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6032 آغاز: سحر ز عالم غیبم به طالع مسعود ×× بشارت آمده از ساکنان غیب و شهود / عمید چون بتواند که مدحتش خواند ×× که نیست مدحت اجلال و جاه او معدود ...؛ آغاز 2: ای طلعت تو کرد عیان ماه و آفتاب ×× ور خجلت رخ تو نهان ماه و آفتاب؛ انجام: مدح شهنشی بنمایم که هر زمان ×× دارند مدحتش به بیان ماه و آفتاب دو قصیده است درباره تولد امام دوازدهم (مولودیه)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13 و 14؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 4گ، 10 سطر (9×15)، اندازه: 13×21سم [ف: 16 - 183]