دیوان علیشیر نوائی

12. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2191 آغاز: ای سپاسینک دیماکدا ایل تیلی لال ×× ایل کاتیل سیندین اولدی تیلکا مقال؛ انجام: اوزات تینکری شکری نواسیعه تیل ×× نو آرتوغ ایستار الیسانک شکر قیل. باتمام رسید و باختتام انجامید اسکندرنامه نوائی بتوفیق الله تعالی فی متصف شهر رجب المرجب سنه سبع و ثمانین و تسعمائه الهجریه النبویه علی یدی العبد الضعیف المحتاج عبدالوهاب الحجازی غفرله و لوالدیه. پایان بیان الطیر: هر پریشان سوز که یازدیم یا کریم ×× یار جادین استغفرالله العظیم شش مثنوی به زبان ترکی از امیر علیشیر نوائی؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالوهاب الحجازی، تا: 987ق؛ مجدول زرین و رنگین، با پنج سرلوح مذهب مرصع مزدوج بسیار عالی؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: ختایی، جلد: مقوای روکش تیماج سرمه‌ای مذهب، 809ص، 19 سطر، اندازه: 23×33/3سم [ف: 3 - 88]