دیوان علیشیر نوائی

1. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1799 آغاز: زهی ظهور جمالینک قویاش کپسی پیدا ×× یوزونک قویاشی غه ذرات کون اولوب شیدا؛ انجام: کوپیدا اولدی نوائی بوصفت کم بار ایدی ×× تکیه خارا و حصیری یانی استیدا توشاک مشتمل است بر غزلیات از حرف الف تا حرف کاف؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: امیر علیشیر نوائی، بی‌تا؛ نویسنده نسخه خود را امیر علیشیر نوائی معرفی نموده است که مراتب به تصدیق و تائید میرزا مهدی خان استرابادی وزیر نادرشاه افشار قرار گرفته: «ضیاء الحق و الدنیا و الدین ×× پریب ایکنجی دیوانیم غه تزنین / سواد اوزره سواد ارقیلدی مسطور ×× ولی معنی دادور نور علی نور. کتبه العبد الفقير علی شیر المشهور بالنوائی غفر ذنوبه»؛ مهر: امیر علیشیر نوائی «کن عاش فى الدنيا كالغریب الفقير عليشير»، «میرزا مهدیخان»؛ مجدول، یک کتیبه مذهب مرصع؛ با یادداشتی مربوط به هبه این نسخه از طرف فخرالدوله قاجار به فرزندش مورخ به تاریخ ربیع الاول 1233؛ مهری: «بیرام علی را خلف الصدق حسین»، «سلام به علی شاه شهریار جلیل - وزیر حضرت سلطان محمد اسمعیل»، ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: بخارایی، جلد: مقوای روکش چرم لاکی، 274ص، 15 سطر، اندازه: 19×28سم [ف: 3 - 86]