دیوان عفت

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 780/1 آغاز: این عزای کیست یا رب کز جهان ×× برشد افغان بر فراز لامکان؛ انجام: کاش از این تعزیه با سینه چاک ×× «عفت» غمزده می‌گشت هلاک از سراینده‌ای با تخلص «عفت» و یادداشتی که وی عفت قاجار، یعنی نواب عالیه دختر فتح علی شاه (1211-1250ق) می‌باشد. در منابع در دسترس نشانی از نسخه دیگر آن به دست نیامد. سروده‌ها همه در زمینه سوگواری ست: «بر «عفت» حسرت زده از لطف نظر کن ×× در خدمت بابت شه ابرار حسینم»، نسخه همراه است با «دیوان دولت» قاجار؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 11گ (6ر-16ر) [ف: 2 - 114]